Marga Claus en Sietse de Vries
Fryske Proaza Jun

Marga Claus en Sietse de Vries lezen voor uit eigen werk.
Muzikale medewerking van Fries Saxofoon Kwartet.

Kaartverkoop via ANWB/VVV kantoor, € 12,50 in voorverkoop, € 15,00 aan de deur.

Marga Claus ( Leeuwarden, 1955) is een Nederlandse auteur die in het Fries schrijft. Als kind verhuisde ze naar Easterein. Ze werd aan de PA in Sneek opgeleid tot onderwijzeres en volgde een post-hbo-opleiding Volwassen Edukatie. Marga is in deeltijd werkzaam bij het Friesland College, waar ze Nederland Taal en Letterkunde doceert. Ook houdt zij zich bezig met alfabetiseringswerk. Marga Claus koos er bewust voor om in het Fries te schrijven, omdat deze taal haar het meest aan het hart ligt. Een belangrijke functie van schrijven is voor haar, zoals ze in een vraaggesprek in 2002 verklaarde, 'de chaos in mijn hoofd een beetje op orde te brengen. Schrijven is een vorm van macht. Het wapent me tegen wat er om me heen gebeurt. Het is voor mij even belangrijk als ademhalen. Dat geldt ook voor lezen.'
Al toen ze jong was schreef Claus korte verhalen. In 1990 won ze een tweede prijs in een schrijfwedstrijd van de Stichting Literaire Activiteiten Heerenveen, wat voor haar een bevestiging was dat ze kon schrijven. Haar eerste publicatie, onder de schuilnaam Grethe van der Geest, was het verhaal 'Leave Henri of Brief oan 'e Himel' dat in 1999 in het maandblad 'Trotwaer' verscheen.
Een jaar later volgde haar romandebuut 'Oxzana, ferhaal fan in flechtling', dat Marga schreef aan de hand van het waargebeurde levensverhaal van een Oekraïnse vluchtelinge die via Afghanistan in Nederland terecht kwam. Het boek, een documentaire roman die tevens handelt over hoe mensen omgaan met buitenlanders en vluchtelingen, werd over het algemeen goed ontvangen.
In 2005 werd het boek in het Nederlands vertaald als 'Oxzana's vlucht'. In 2003 verscheen Claus' tweede boek, 'De heit van Serafyn', eveneens een op de werkelijkheid gebaseerd boek, dat de verhalen van een franciscaner pater uit Bolsward die twintig jaar als missionaris op Papoea-Nieuw Guinea werkte als uitgangspunt had. Anders dan 'Oxzana' bevat deze roman echter ook fictieve elementen. Een Nederlandse vertaling, 'De vader van Serafyn', verscheen in 2006. Claus' meest recente boek is 'Lytse do: dei- en nachtboek foar in stjerrebern' (2006). Hierin richt de vrouwelijke hoofdpersoon, die zelf in de overgang verkeert, zich in dagboekvorm tot het ongeplande en nog ongeboren kind van haar dochter. Al gaat 'Lytse do' vooral over wat er gebeurt in het hart en het hoofd van een moeder die grootmoeder gaat worden, het boek biedt ook een beeld van de tijd waarin het speelt (ca. 2004).

publicaties
2000: Oxzana, ferhaal fan in flechtling
(in 2005 vertaald als Oxzana's vlucht)
2003: De heit fan Serafyn
(in 2006 vertaald als De vader van Serafyn)
2006: Lytse do: dei- en nachtboek foar in stjerrebern
2009: Bollman & Bollman

Sietse de Vries (De Tynje, 1955) begon zijn journalistieke werk bij het weekblad rysk en Frij en werkt sinds 1985 op de cultuurredactie van de Leeuwarder Courant met specialiteit het toneel (zowel beroeps- als amateur-) en de Friese literatuur.
Sietse de Vries schreef vijf romans, waaronder 'Kûgels foar Kant' en 'Potstro Fongers', het kinderboek 'Homme en it geheim fan pake' en de toneelstukken 'De tredde helte' en 'It iepenloftspul fan Fiifhuzen'.
Literair-historisch centrum Tresoar heeft hem gevraagd voor 2012 'it kadoboek' voor 'De Moanne fan it Fryske Boek' te schrijven.
De Vries woont bij Leeuwarden in een oude villa aan Dokkumer Ee. Hij put uit zijn ervaring als rechtbankverslaggever als hij zegt dat 90% van de misdaad wordt gepleegd door zielige, domme mannen uit vaak sociaal zwakke milieus. Psychologisch zijn ze voor geen enkele misdaadauteur interessant. Wel interessant zijn de personages die intelligent genoeg zijn om zich ten koste van een ander te verrijken. Daarover schrijft hij het liefst.
'Het leven is niet rechtvaardig. Wie schoppen het verst? De mensen met een klein geweten die voor eigen belang kiezen. Succes hangt meestal van heel kleine dingen af, van iemand die je tegenkomt, net de baan krijgen. Als dat beetje geluk dat nodig is, ontbreekt, volgt teleurstelling, versukkeling en soms misdaad.'

publicaties
1998: De Boargemaster
1999: De dea fan Nico Dekema
2001: De spelbepaler (Nederlands)
2002: Kûgels foar Kant
2009: Potstro Fongers

Het Fries Saxofoon Kwartet bestaat uit
Rennie van der Wal is afgestudeerd het Sweelinck Conservatorium Amsterdam
als docerend musicus voor het vak saxofoon. Rennie is jarenlang lid geweest van het World Saxophone Orchestra. Vanaf het eerste uur is zij actief lid als altsaxofoniste in het Fries Saxofoon Kwartet.

Miriam Stoffelsma studeerde cum laude af aan het Prins Claus Conservatorium te Groningen waar ze klassiek saxofoon studeerde. Tijdens haar studie volgde ze diverse masterclasses. Naast haar werk als saxofoondocente treedt ze geregeld op met verschillende orkesten, het Ferdivedaasje Saxofoon Kwartet en als soliste. Miriam maakt als tenor saxofoniste deel uit van het Fries Saxofoon Kwartet.

Harmke Bylsma-Johnson studeerde klassiek saxofoon docerend- en uitvoerend musicus aan het Conservatorium te Leeuwarden en het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam. Als Freelance Uitvoerend Musicus treedt zij naast het Fries Saxofoon Kwartet met diverse ensembles en orkesten op.

Jildou Renema studeerde aan het Prins Claus Conservatorium in Groningen en aan het conservatorium van Utrecht dat ze cum laude afsloot. Ze remplaçeerde o.a. in het Noord Nederlands Orkest, Holland Symfonia en het Nederlands Blazers Ensemble, waarmee ze het nieuwjaarsconcert vanuit het Concertgebouw speelde. Zij is sinds enkele maanden lid van het Fries Saxofoon Kwartet.

Programma

W. Byrd (1543(?)-1623) Pavane for the Earl of Salisbury
J.S Bach (1685-1750) deel uit Concerto Italien deel 1
P.M Dubois (1930-1995) Quator
P. Iturralde (1929) Pequena Czarda
M. Curtis A Klezmer Wedding
J. Geraedts (1924-2003) Moto Perpetuo
R. Dedrick (1918-2009) Mysticism & Purism
A. Piazzolla (1921-1992) Libertango
J. Matitia (1952) Chinese Rag
J. Lennon (1940-1980))
P. McCartney (1942) When I'm 64